بنر  1

راهنمای عملی: راه‌حل‌های آرام و کاربردی برای کودکانی که از حمام فراری هستند

5/آبان/1404 وبلاگ
بدون دیدگاه

 

حمام کردن برای برخی از کودکان بسیار خوشایند است در حالی که برای عده‌ای از آنها و در نتیجه والدینشان در اغلب اوقات گرفتاری بزرگی محسوب می‌شود. کودکان خردسال ممکن است به علت ترس از رفتن صابون در چشم شان یا لغزیدن و سر خوردن از حمام رفتن و شستن موهایشان تنفر داشته باشند. کودکان بزرگتر گاهی فکر می کنند که نیازی به حمام کردن ندارند یا مایل نیستند مشغولیت شان را به این منظور قطع کنند. در هر صورت می توانید به کودکان تان کمک کنید تا از حمام کردن لذت ببرند یا دست کم بدون نق زدن آن را بپذیرند.

  • حمام کردن را دلپذیر کنید

دست‌های سرد، هوای سرد و یک مادر عصبی یا دست پاچه احساس امنیت را از کودک سلب می‌کند. بکوشید حمام کردن را فعالیت شادی بخش و جزئی از فعالیت‌های روزانه قرار دهید ( احتیاط: همیشه کودک را در حمام زیر نظر داشته باشید هیچگاه یک کودک خردسال را حتی برای چند لحظه نیز در داخل حمام  یا وان تنها نگذارید).

  • به کودک آرامش دهید. بیشتر متخصصانِ کودک به شما می‌گویند که شیرخواران به حمام روزانه نیازی ندارند. ولی این کودکان به عشق ورزیدن و آرامش یافتن در کنار مادر پدر یا کسی که دوستشان داشته باشند نیازمندند. حمام می‌تواند یکی از وقعیت‌های مناسب بدین منظور همچنین یکی از شاخص‌های مهم از پاکیزگی در خانه باشد. حمام کردن فعالیتی است که هر کسی آن را به طور منظم انجام می‌دهد.
  • به کودک احساس امنیت دهید. اگر روش حمام کردن نوزاد خود را نمی‌دانید، بکوشید از دیگران در این کار کمک بگیرید. ابتدا می‌توانید با یک عروسک تمرین کنید. به پیشنهادهای افراد با تجربه گوش فرا دهید تا به تدریج در زمره یکی از آنها در آیید. اگر اعتماد به نفس داشته باشید در زمان استحمام هم شما و هم کودکتان از امنیت بیشتری برخوردار خواهید بود. به آرامی برای کودک خردسال خود آواز بخوانید. با او صحبت کنید و او را تشویق کنید تا آب بازی کند و اوقات خوبی داشته باشد.
  • به او اطمینان دهید که حمام کردن کار آسانی است. خردسال در اولین تجربه‌شان ترجیح می‌دهند در یک وان یا لگن کوچک حمام کنند. یک حوله در کف این لگن بیندازید و در حال شستن کودک رویش را به طرف خود برگردانید. همیشه قبل از قرار دادن کودک در وان درجه حرارت آب را چک کنید. مطمئن شوید که هوای حمام به اندازه کافی گرم باشد. از صابون و شامپوی مخصوص بچه‌ها که چشم را نمی سوزاند و از لیف‌های نرم استفاده کنید. شیر آب را طوری ببندید که کودک نتواند آن را باز کند. در نهایت کودک را با یک حوله بزرگ خشک کنید.
  • خواسته‌های کودک را تشخیص دهید. اگر کودک می‌خواهد خودش حمام کند به او اجازه این کار را بدهید. اسباب بازی‌های مورد علاقه‌اش را به او بدهید ولی در مورد رفتن صابون به چشم‌هایش بسیار مراقب باشید. دمای آب را متناسب با خواست کودک تنظیم کنید. لگن حمام را ا آنجا که می‌خواهد پر کنید. به عبارت دیگر به کودک اجازه دهید حرفی برای گفتن داشته باشد تا حمام کردن برایش یک فعالیت طاقت فرسا محسوب نشود.
  •  
  • استقلال طلبی را در کودک پرورش دهید

به محض آنکه کودک توانست به تنهایی در لگن بنشیند وقت آن رسیده که به سوی کسب استقلال گام بردارید. به علت این پیشرفت کودک را تحسین کنید.

  • حمام رفتن را برای کودک نشاط آور کنید. حمام کردن را به صورت فرصتی برای بازی و تفریح درآورید به برای صرفا تمیزی و بهداشت. برای بازی کردن چند بطری خالی به او بدهید یا برایش آواز بخوانید. در همین زمان به او بیاموزید که چگونه خود را بشوید. اگر به اندازه کافی بزرگ بود اجازه دهید در شستن موهایش همکاری کند. برای مثال می‌تواند خودش روی موهایش شامپو بریزد. برای شوخی کمی آب به صورتش بپاشید این کار بعدها او را برای آموختن شنا آماده‌تر خواهد کرد.
  • به استقلال و حس موجودیت در حال رشد او احترام بگذارید. کودکان بزرگتر باید در مورد بخش‌های خاص بدن خود نیز مطالبی بیاموزند. وقتی کودک شما به قدر کافی رشد کرد به او یاد دهید تا این بخش‌های خاص را نیز همانند سایر بخش‌های عادی بدن خود بشوید. اگر یک کودک بزرگتر مایل است بدون حضور دیگران این کار را بکند به خواست او احترام بگذارید. در این مورد بهتر است مادرها به دخترها کمک کنند و پدرها به پسرها. در صورتی که این امکان وجود ندارد کودک می‌تواند مایو بپوشد.
  • اجازه دهید کودک در انجام کارها احساس مسئولیت کند. در صورت امکان او را تشویق کنید که درباره شستشوی خودش احساس مسئولیت کند. در مورد یک کودک خردسال کنارش بنشینید و با او صحبت کنید یا چیزی برایش بخوانید. اگرچه به کودکان زیر ۴ یا ۵ سال اطمینان زیادی نیست اما سن مشخصی برای اینکه بتوان آنها را در حمام تنها گذاشت وجود ندارد. باید وضعیت نشستن تعادل و احتیاط او را بسنجید. وقتی مطمئن شدید که توانایی و آمادگی آن را دارد می‌توانید برای چند دقیقه او را ترک کنید ولی جایی باشید که بتوانید صدایش را بشنوید. به تدریج می‌توانید کاملاً از او دور شوید و فقط هر چند وقت یک بار به او سر بزنید.
  • فرق پاکیزگی و آلودگی را به کودک بیاموزید. کودکان در هر سن و سالی که باشند به اندازه والدینشان به پاکیزگی اهمیت نمی‌دهند. بکوشید با نشان دادن آب و صابونی که از بدنشان شسته می‌شود آنها را متوجه برطرف شدن لودگی‌ها کنید.
  • حمام کردن را بصورت یک کار معمولی در بیاورید.

در اغلب موارد علت بیزاری کودکان از حمام رفتن این است که مجبور می‌شوند یکی از فعالیت‌های مورد علاقه خود را قطع کنند. پس در این هنگام سعی کنید راهی برای خودداری از آن بیابید. اگر بتوانید حمام رفتن را در خانه به صورتی یکی از اعمال عادی و اجتناب ناپذیر درآورید کودک می‌آموزد که در هر صورت نمی‌تواند از آن فرار کند.

  • حمام کردن را به صورت یک قانون در بیاورید. اگر حمام کردن و شستشوی منظم موها را به صورت یکی از جریانهای عادی زندگی درآورید کودک انتخاب دیگری نخواهد داشت.
  • یک برنامه بنویسید. وقت حمام را در یک زمان مناسب روز قرار دهید تا در حد امکان با سایر فعالیت‌ها تداخل نداشته باشد. در ضمن به عنوان جزئی از برنامه روزمره انجام آن ضروری باشد. وقتی زمان انجام آن تعیین شد دیگر تماشا تلویزیون، صحبت کردن با تلفن و بازی کردن ممنوع است. وقت، وقت حمام کردن است. اگر لازم است تغییراتی در انجام گیرد آن را پیشاپیش انجام دهید.
  •  از یک تایمر استفاده کنید. اجازه دهید کودک مدت حمام کردن را حدس بزند و سپس خودش آن را با یک تایمر اندازه بگیرد. کودکان کوچکتر معمولاً از کوتاه بودن این زمان متعجب می‌شوند در مورد کودکان بزرگتر که محاسن حمام کردن را می‌دانند این زمان با وجود اینکه برای تمیز شدن کافی است، آنقدر طولانی نیست که موجب خستگی آنها شود.
  • از پاداش استفاده کنید.

در صورت همکاری به کودک پاداش دهید یا او را تحسین کنید. به کودکان بگویید که در حمام رفتار خوبی داشته است. به او القا کنید که خیلی تمیز شده است بوی خوبی می‌دهد. اجازه دهید بعضی از اسباب بازی‌هایش را انتخاب کند و با خود داخل حمام ببرد.

  • اگر فرزندتان به طور مرتب به حمام می‌رود به او پاداش دهید. ولی اگر همیشه در این مورد با او در جنگ و جدال هستید روش جدیدی را به کار گیرید. جدولی طراحی کنید و زمان و شرایط مناسب حمام کردن را در آن بنویسید با هر رفتار صحیح علامتی در آن بگذارید. وقتی این علامت‌ها به حد مشخصی رسید پاداش‌هایی نظیر تماشایی تلویزیون یا بازی کردن پس از حمام یا خوراکی کوچک را به عنوان انگیزه‌های طبیعی و تشویق به کودک اختصاص دهید.
  •  در صورت لزوم از پیامدهای منفی استفاده کنید. اگر پیامد مثبت ( پاداش) در مورد کودک شما موثر واقع نشد با جدیت تمام با کودک خود صحبت کنید و توضیح دهید که در صورت اطاعت نکردند با پیامدهای منفی روبرو خواهد شد. اگر کودک سر موقع به حمام نرود عصر آن روز امتیازی را از دست خواهد داد "خب اگر نمی‌خواهی قبل از شام حمام کنی از بستنی هم خبری نیست" یا "متاسفم که نمی‌خوای حمام کنی پس تلویزیون هم تعطیله".

برچسب ها




ارسال دیدگاه


جهت ثبت دیدگاه خود ابتدا باید وارد سایت شوید:
ورود / ثبت‌نام

ورود/ثبت نام

لطفا برای ورود یا ثبت نام،شماره تلفن همراه خودرا وارد کنید



دیدگاه ها